Bu gün sizlerle okul hayatına başladığımız ve ilkokul
yıllarımız hakkında konuşmak istiyorum. Geçenlerde televizyon izlerken bir
sahnede adam çocukluğuna gidiyordu. Okul hayatında başından geçen olayları
hatırlıyordu. Bir an ben de “ilkokul yıllarına dair hafızamda neler var ?” diye
düşünmeye başladım.
İlkokulda sınıfta 4 arkadaştık ve çok çalışkan öğrencilerdik. Herkesle iyi anlaşır ve kendi aramızda yarışırdık. Herkes beni severdi ama
birisi daha çok severdi. Delice severdi :) Vay be ne aşkmış demeyin çok çektim
bu aşktan. Çünkü ben kendisini sevmezdim. Zaten tipim değildi, ayrıca tembeldi.
Yani bana göre biri değildi.
Her teneffüs bir vukuat olurdu. Kafama elma mı
atmadı, silgi mi fırlatmadı, çelme mi takmadı.. Say say bitmez doğrusu. Her
seferinde kavga ederdik. Bir gün tak etti canıma ve sinirimden sınıfa
ağlayarak gittim. Sırama kapandım ve ağlayıp durdum. Arkadaşlarım gelip neden
ağladığımı sorduklarında bir bir anlattım.
Hepsi malum kişinin üstüne yürüdü tabi :) Tam bu arada
öğretmenimiz geldi ve ben de tüm olanları anlattım. İkimizi de tahtaya çıkardı. Malum kişiye niye böyle bir
şey yaptığını sordu.
O da “seviyorum öğretmenim” dedi. Ay düşünün bir kere sınıfın
önündesiniz ve biri bu şekilde konuşuyor. O zamanları hatırladıkça
sinirleniyorum. Öğretmenim ikimizin denk olmadığını ve zorla güzellik
olmayacağını anlattı. Tabiki de anlayana :) Aradan bir kaç gün geçti yine aynı.
Bu şekilde ilkokul bitti.
Onu mahallede gördükçe o günler aklıma geliyor ve artık sinirlenmek yerine gülüp geçiyorum :) Tabi ki hatırladığım tek şey bu değil ama ilginç olanlarından birisi buydu.
Peki sizin ilkokul yıllarınıza dair hafızanızda hangi
anılarınız var? Unutamadığınız, ilginç ya da komik neler yaşamıştınız ? Paylaşırsanız çok sevinirim. Zevkle okumaya hazırım.
Sabırla okuduğunuz için de çok teşekkür ederim.
4 yorum
Çocukluk bir başka ya.. acısı da tatlısı da bir başka... Çocukça şeyler işte. "seviyorum öğretmenim" :)
ben de merdivenden çok fena düştüğüm günü hatırladım şimdi. elimde de cam gazoz şişesi vardı. Ben ve şişe paramparçayız yerlerde..:) Ellerim kan içinde... Yara izlerim kaldı parmaklarımda. Neyse ki daha fenası olmadı....
Çocukluk başkaydı... Yine söylüyorum acısı da tatlısı da bir başkaydı.... Sevgiler..
resmen ilkokul yıllarının içine etmiş :))) ama şimdi komik bir hatıra olarak anıyorsun işte bizim zamanımızda daha güzeldi sanki çocuk olmak şimdikiler cocuk değil küçük adam küçük kadın gibiler
Çocukluk bambaşka evet..Kolayca aşık olduğunuzu, öğretmeninize söyleyebilmek :)
Sizin düşüşünüz de çok fena olmuş :( O günlerden izler kalması da bence çok değişik.
Farklı bir şey..
Sevgilerle :)
hahahaha ay yok ya :) Sinirlendiriyordu beni her seferinde ama sonrasında sinirim geçiyordu. Şimdi düşünüyorum da karşılıksız sevince insanlar neler yapmıyor ki..Onunki masum bir silgi atmak, saçımı çekmek :)
Yorumlarda Smile Kullanmayı Sever misin?
Reklam Tarzında Yorumlar Yayınlanmayacaktır.