Kafama Göre... ~ ybdeneme

Bazen kafama göre bir hayat yaşamak istiyorum.

Kafama göre işe gidip, kafama göre de mesaimi bitirmek istiyorum. Kendi kurallarımı kendim koymak o kurallara uyacak insanları da bizzat kendim seçmek istiyorum.

Önüme koyulan kurallara da canım istemedikçe uymak istemiyorum.

Kafama göre eğlenip, kafama göre de sınırsız alışveriş yapmak istiyorum. önüme ne çıkacak diye sağlam adımlar atmak yerine hiçbir şey düşünmeden istediğim yolda koşmak istiyorum.

O, şu, bu ne demiş ne diyecek diye düşünmeden dilediğimce yaşamak istiyorum.

Borç varmış , para bitmiş gibi hesaplar yapmadan dilediğim arabayı, dilediğim evi almak istiyorum. İçini de kimse karışmadan dayayıp döşeyip beş kuruş da ödemek istemiyorum.

İstediğim insan yanımda olsun, istemediğim insan yol alıp gitsin istiyorum.

Sorumluluk diye hiçbir şeyim kalmasın. Sadece kendimden sorumlu olmak istiyorum.

Kapıları çarpıp çıkmak, pişman olduğumda da sorgusuz sualsiz çarptığım kapıyı açmak istiyorum.

Pişmanlıklarım, keşkelerim yok olsun geriye dönüp yaşadığım filmi başa sarmak istiyorum. Aynı insanları, aynı sevgileri puzzle parçasıymış gibi değil de mantıklı bir şekilde hayatıma yerleştirmek istiyorum.

Sevmediğim insanların yüzüne “Seni sevmiyorum, bundan dolayı da hiç üzgün değilim“demek istiyorum”.

Hani bir insan çok konuşur susmak bilmek sizde ayıp olmasın, saygısızlık olmasın diye zoraki dinler kafa sallarsınız ya ben o insanlara “En güzel dakikalarımın içine ettin kapa artık şu çeneni!” demek istiyorum.

Kafam attığında valizimi alıp tatile çıkmak ve istediğim zaman tatilden dönmek istiyorum ve döndüğümde "NEREDEYDIN?" kelimesini hiçççç duymak istemiyorum.

Bazen öyle kaptırıyoruz ki kendimizi; ne kalbimizin sesini duyuyoruz ne de kafamıza göre takılabiliyoruz. Öyle sorumluluklar yükleniyor ki hayatlarımıza,kendimiz için iyi olan ne onu bile hatırlamıyoruz.

Çoğu zaman da önümüze koyulan kurallara uymaktan başka şansımız kalmıyor ve çoğu zaman da sevdik sevmedik herkesi kırmamak için ezilip büzülüp kendimizden, kendi mutluluğumuzdan taviz vermek zorunda kalıyoruz.

Gerçek hayatta çoğu zaman kafama göre takılamıyorum o yüzden ben de en azından bir yazımda kafama göre takılayım dedim ;)

Sevgiler...
Gülşah